De drie grote festivals van Tohoku

Hier in Nederland hebben we een echte festival cultuur. Zodra het warm genoeg is om in een tent te slapen heb je behoorlijk wat keuze: Pinkpop, Lowlands, North Sea Jazz, Zwarte Cross en nog veelveel meer… Ik heb dus een aardig idee waar je aan denkt bij het woord “festivals”.

Leg al je voorkennis en verwachtingen maar op zij, want vandaag wil ik het met je hebben over festivals in Japan. Waar wij meteen denken aan pop- en rockmuziek, een podium, bier en modder denkt het Japanse brein een heel andere kant op. De Japanner denkt aan dans en muziek van een meer traditionele aard maar ook aan praalwagens en optochten, aan zomer en zomer kimono’s, aan feest in de stad.

Japanse festivals

Festivals in Japan worden georganiseerd door Shinto heiligdommen. Shinto is de Japanse inheemse religie en is eigenlijk meer folklore dan iets anders. Het is geen religie in de zin van een voorbereiding op het hiernamaals. Shinto’s focus is een harmonisch en gelukkig leven. En waar wordt je nou gelukkiger van dan van een feest?

Eens per jaar geven de Shinto heiligdommen dus een feest. Ja, het is om de godheden waaraan het heiligdom is opgedragen te eren, maar wel met het idee dat je als sterveling er ook wel wat lol aan mag beleven.

Er zijn duizenden Shinto heiligdommen in Japan, dus zijn er ook duizenden festivals. De meesten zijn zo klein dat het meer weg heeft van een buurt barbecue dan van een festival. Er zijn echter festivals die nationale bekendheid verworven hebben, niet in de laatste plaats vanwege de enorme omvang. De echt grote jongens zijn op 4 handen te tellen.

Ben je toevallig in de zomer in Japan, dan is een bezoek aan een festival zeker de moeite waard (en bovendien over het algemeen gratis).

Tohoku Sandai Matsuri

Van de grofweg 20 grote festivals in Japan zijn er drie te vinden in de Tohoku regio. Samen staan deze festivals bekend als “Tohoku Sandai Matsuri”, de Drie Grote Festivals van Tohoku. Alle drie de festivals vinden in dezelfde periode plaats. Ben je in Japan tussen 2 en 8 augustus dan mag een tripje naar Tohoku eigenlijk niet ontbreken.

Even tussendoor: het Japanse woord voor festival is matsuri (祭).

Kanto Matsuri

Ieder jaar van 3 t/m 6 augustus vindt in de stad Akita het Kanto Matsuri plaats. Een kanto is een lange bamboe stok, en aan die stok worden lampions bevestigd. De stokken zijn tot wel 12 meter lang, wegen soms wel 50 kilo en dragen maximaal 46 lampions. De kanto wordt door een groep dragers gerecht en vervolgens door slechts één drager op allerlei spectaculaire manieren gebalanceerd.

Overdag vindt je op verschillende locaties in de stad demonstraties en kanto balans wedstrijden, maar het hoogtepunt is ’s avonds. Op 3, 4, 5 en 6 augustus vanaf 19:25 worden op de Chuo-dori straat onder luid tromgeroffel zo’n 250 kanto tegelijkertijd gerecht en gebalanceerd. Bedenk dat er echte kaarsen in de lantaarns zitten en het is nog spectaculairder.

Akita Kanto Festival
Tijdens het Kanto Matsuri is het erg gezellig op straat. Afbeelding via redlegsfan21 onder CC BY-SA licentie.

Nebuta Matsuri

In Aomori vindt van 2 t/m 7 augustus het Nebuta Matsuri plaats. Net als het Kanto Matsuri in Akita wordt dit festival georganiseerd door het lokale Shinto heiligdom. Het Nebuta Matsuri bestaat niet uit gedragen palen met lampions maar uit praalwagens. De praalwagens bestaan uit constructies van draadstaal bekleed met gekleurd papier. Door de wagens van binnenuit te verlichten heb je, zeker als het buiten donker is, een spectaculair spektakel.

Van de Drie Grote Festivals van Tohoku is het Nebuta Matsuri het populairst. Ieder jaar trekt het festival enkele miljoenen bezoekers van over heel Japan.

Ominato Nebuta 2011
Een praalwagen van het Nabuta Matsuri. Afbeelding via tsuda onder CC BY-SA licentie.

Sendai Tanabata Matsuri

Ook de stad Sendai doet mee met de Drie Grote Festivals van Tohoku. Tanabata festivals worden door heel Japan gevierd en worden ook wel “sterren festivals” genoemd. Traditioneel vindt tanabata plaats op de 7de dag van de 7de maand. Door het verschil in de maan- en zonkalenders verschuift de daadwerkelijke datum jaarlijks tussen ergens in juli en begin augustus. Sendai heeft de datum voor het Sendai Tanabata Matsuri vastgelegd op 6 t/m 8 augustus.

Het Sendai Tanabata Matsuri vindt op verschillende locaties in de stad plaats, maar het hoogtepunt zijn de prachtige gekleurde decoraties die in de winkelstraten hangen. De stroken worden gemaakt van washi papier en bamboe door de lokale middenstand, door scholen en door buurt gemeenschappen. De decoraties zijn 3 tot 5 meter hoog.

Sendai Tanabata (The Star Festival)
De kleurrijke versieringen van het Sendai Tanabata Matsuri. Afbeelding via yisris onder CC BY licentie.

Cultuurschok in Japan, puur genieten

Wat herinner jij je het meest van jouw reizen? Zijn het de hotels of is het het eten? De vlucht of de excursies? Wat het ook is dat je bij blijft, je eerste indruk is vaak een blijvende herinnering. De eerste indruk gaat vaak samen met een cultuurschok. Dit is een ode aan mijn cultuurschok toen ik voor het eerst in Japan aankwam.

Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat ik in 2002 voor het eerst uit het vliegtuig stapte op Kansai International Airport in Osaka. Ik had een week vakantie ingeruimd om een vriend, die ik tijdens een jaar backpacken in Australië had leren kennen te bezoeken. Dingen die indruk op mij maken kan ik vaak jaren later tot in de details voor de geest halen. Zo ook deze eerste reis naar Japan.

Ik was niet naar Japan gekomen omdat ik er zo graag heen wilde, maar zoals ik zei om een vriend te bezoeken. Ik had me dan ook nauwelijks voorbereid. Geen Lonely Planet en eigenlijk niets gelezen over dingen die er te zien waren. Ik wist nul komma nul van de Japanse cultuur. Nou ja, nul komma één misschien, mijn kennis was tenslotte Japans.

Cultuurschok
Tijdens mijn eerste reis verbaasde ik me over de heerlijkheid van het op sokken rondlopen over de houten vloer van een tempel.

Mijn cultuurschok

Dat zo maar op de bonnefooi naar Japan vliegen heeft me een cultuurschok van, nou ja, hier tot Tokyo opgeleverd. Maar gelukkig had ik op dat moment de tegenwoordigheid van geest om intens te genieten van die schok. Zo intens dus dat ik nu, jaren later – waarvan ik er pak weg 6 van in Japan heb doorgebracht – me dingen nog herinner alsof het gisteren was.

Ik herinner me bijvoorbeeld dat we met de trein van Sannomiya (Kobe) naar Kakogawa reden. Het landschap, de huizen, alles was zo volstrekt anders dan ik gewend was uit Nederland. En ik herinner me nog precies hoe ik me toen voelde. Ik ben geen Haruki Murakami en absoluut niet in staat om gevoelens op zo’n duidelijke manier te verwoorden zoals hij dat kan. Maar die treinreis van pak weg 45 minuten is me tot op heden bijgebleven.

Ook herinner ik me – en nu ik het zo op schrijf realiseer ik me dat ook deze herinnering met treinen te maken heeft – met stomheid geslagen te zijn toen ik hoorde dat er meerdere treinvervoerders zijn die allemaal hun eigen spoor beheren en uitbaten. En dat die sporen op sommige plaatsen gewoon naast elkaar liggen. Concurrentie op het spoor, met als directe gevolg bijna 100% punctualiteit en fantastische service. Fantastische service in restaurants ook trouwens. Absolute schok.

Ik herinner me de geuren van Kyoto. Mijn buik was behoorlijk van slag door al dat onbekende eten. Ik herinner me hoe het voelde om voor het eerst op sokken over de houte vloeren van een tempel te lopen. En dat alles in het prachtige delirium van mijn cultuurschok.

Geniet van je cultuurschok

Als ik nu in de trein zit van Sannomiya naar Kakogawa voel ik niets, ken ik de stations uit mijn hoofd en kijk ik alleen af en toe op de klok om uit te rekenen hoe lang het nog duurt. Die rauwe emotie van de cultuurschok is al lang niet meer, althans, niet in Japan. En dat zal ook nooit meer terug komen. Ik ken Japan nu.

Maar als jij binnenkort voor het eerst naar Japan reist wil ik je aanraden om zoveel mogelijk te genieten van de schok die je gegarandeerd gaat meemaken. Die eerste indrukken zullen je altijd bij blijven.

Is Japan een veilig land?

Laatst zat ik bij de kapper en raakte ik met de kapster in gesprek over Japan. Ze had haar twijfels over Japan als reisbestemming omdat ze het idee had dat het land niet veilig zou zijn. Dus hier het antwoord op de vraag: is Japan een veilig land?

Ja, Japan is erg veilig

Ik zeg dit uit persoonlijke ervaring. Er is in Japan nauwelijks criminaliteit. Als je je portemonnee op straat kwijt raakt is de kans erg groot dat die door de vinder naar het dichtstbijzijnde politiebureau gebracht wordt. Wanneer je je portemonnee weer terug krijgt zit al het geld er nog in.

Beroving, ontvoeringen en andere nare zaken die je niet mee wilt maken tijdens je reis gebeuren niet in Japan. Japanners zijn juist extreem vriendelijk en behulpzaam. Toen ik voor het eerst in Japan was heb ik veelvuldig verdwaasd om me heen staan kijken. Vaak komt er dan iemand op je af die je wil helpen zonder daar verder bedoelingen bij te hebben.

Niet alleen mijn mening

Dat Japan een van de veiligste landen ter wereld is, is niet alleen mijn mening. Het Institute of Economics and Peace stelt ieder jaar een Global Peace Index samen. Het instituut vergelijkt alle landen op aarde op 24 punten. En drie keer raden… Japan staat in de top 10.


Japan staat in de top 10 veiligste landen ter wereld

Ter vergelijking: in 2017 stond Japan op nummer 10 en Nederland op nummer 19 in de Global Peace Index.

Een van de weinige factoren die Japan van de nummer 1 positie af houdt zijn de buren. Met name de nabijheid van Noord-Korea weegt daarin mee.

De dreiging voor de veiligheid komt in Japan dus eigenlijk alleen uit het buitenland. Ga je op reis naar Japan dan hoef je je geen zorgen te maken over zakkenrollers, ontvoeringen, berovingen of andere nare zaken. Uiteraard moet je altijd op je spullen letten, maar niet meer dan je in Nederland zou doen.

Wat eten Japanners voor hun lunch?

Bij mij thuis zijn we 50% Japans, dus het is niet raar dat we ook regelmatig Japans eten. Net als in Nederland eten Japanners ‘s avonds uitgebreid en zijn het ontbijt en de lunch kleinschaliger.

Wil je weten wat Japanners koken? Kijk dan eens op onze pagina met authentieke Japanse recepten of koop een goed Japans kookboek.

Wil je weten wat het Japanse equivalent is van een boterham met pindakaas? Lees dan verder!

Rijst met…

Laat ik de vergelijking met de boterham met pindakaas eens uitwerken. De boterham vervangen we tijdens de Japanse lunch door rijst.

Zoals je vast weet is rijst de belangrijkste bron van koolhydraten in de Japanse keuken. Waarom? Ik weet het niet. Weet jij het?

Het is een feit dat in Japan rijst verbouwd wordt zoals graan in Europa. Of dat iets te maken heeft met de geologie van de gebieden? Waarschijnlijk wel.

Waar wij in Nederland dus graan eten, verwerkt tot brood, eten Japanners rijst. Japanse rijst is korter van graan dan de rijst die we over het algemeen in Nederland eten en neemt veel meer vocht op. Daardoor plakt het een klein beetje aan elkaar.

…beleg

Dan komen we bij het beleg. Als het moet kunnen wij Nederlanders best droog brood eten, maar met bijvoorbeeld een laagje pindakaas smaakt een boterham een stuk beter. Wij hebben genoeg keuze qua beleg.

Met de rijst die Japanners voor de lunch eten is het niet anders. Er is een even grote (waarschijnlijke grotere) keuze aan beleg voor op de rijst. Op dit moment staan de volgende soorten rijst-beleg bij ons thuis in de koelkast:

Zoals je ziet, veel plantaardige ingrediënten. Ook zit er wat vlees bij. Een gezonde en gebalanceerde maaltijd dus. En al deze lekkernij gaat boven op de rijst. いただきます (itadakimasu) oftewel eetsmakelijk!

Japanse lunch
Rijst met beleg.

6 goede Japanse kookboeken

Wat is er nou leuker dan zelf experimenteren in de keuken? De Japanse keuken is werelderfgoed en gaat veel verder dan onze selectie authentieke Japanse recepten. Kook je graag Japans, dan zijn deze 6 kookboeken absolute must-haves.

De Japanse keuken

Als eerste in deze lijst met kookboeken de winnaar van de World Cookbook Award voor beste Japanse kookboek. De Japanse keuken is samengesteld door Nancy Singleton Hachisu. Ze is Amerikaanse en woont al jaren op een boerderij op het platteland van Japan.

Nancy beschrijft in De Japanse keuken uitgebreid haar leven in Japan en haar diepgaande kennis van hoe de Japanners traditioneel gerechten bereiden. Met producten die ook in Nederland op de markt en in de supermarkt verkrijgbaar zijn leer je eenvoudig de lekkerste maaltijden samen te stellen.

Voor de Japan-liefhebber is dit boek behalve voor de recepten ook leuk vanwege de verhalen van Nancy over haar leven in Japan.

Mijn Japanse keuken

In Mijn Japanse keuken laat auteur Stevan Paul in 80 verrassend eenvoudig te bereiden recepten zien hoe veelzijdig de Japanse eetcultuur is. Behalve de recepten krijg je ook praktische winkeltips en alternatieven aangerijkt voor ingrediënten die alleen in Japan verkrijgbaar zijn.

Historisch wordt er in Japan nauwelijks vlees gegeten. De recepten in Mijn Japanse keuken Maken dan vrijwel alleen gebruik van vis en groente. En dat je veel meer met vis kan doen dan alleen sushi maken zal je niet verbazen.

Hoewel bepaalde basisingrediënten tegenwoordig voorbereid in zakjes in de Japanse supermarkt verkocht worden, leer je met Mijn Japanse keuken juist om bijvoorbeeld zelf dashi te maken.

Recepten uit Tokyo

Maori Murota is geboren en getogen in Tokyo. Met Recepten uit Tokyo neemt ze je mee op een culinaire reis door de Japanse hoofdstad.

Dit kookboek neemt je mee langs eettentjes door heel Tokyo met sfeerfoto’s waardoor je het eten bijna ruikt. Vervolgens mag je zelf aan de slag in je eigen keuken.

Met Recepten uit Tokyo leer je onigiri maken, de perfect sashimi snijden, je eigen bento lunchbox te maken en nog veel meer. Dit kookboek is een absolute must-have voor iedereen voor wij eten behalve om de smaak ook om de sfeer gaat.

Minibijbel Japanse keuken

Zoals de titel al aangeeft gaat deze Minibijbel Japanse keuken verder dan alleen recepten. Voorafgaande aan het echte kookwerk vertellen de auteurs hoe de Japanse keuken zich door de eeuwen heen ontwikkeld heeft.

Hoe is sushi ontstaan? Wat is de achtergrond van die mysterieuze Japanse theeceremonie? Hoe zit het precies met Japans serviesgoed en bestek?

De recepten worden begeleid door werkfoto’s en een verklarende woordenlijst. De Minibijbel Japanse keuken is gerangschikt op hoofdingrediënt: rijst, groente, tofu, etc. Van alle kookboeken in deze lijst veronderstelt dit boek de meeste voorkennis.

Basic Japans

Dit is de duurste in deze lijst met kookboeken. Chef Ivan Verhellen geeft je een kijkje in de keuken van het succesvolle Japanse restaurant Tanuki in Brugge. De uitgebreide beschrijvingen en uitmuntende foto’s maken het voor iedereen eenvoudig om zelf thuis Basic Japans te koken.

Soepen, noedels, sushi, tempura, teppanyaki en nog veel meer. Een groot gedeelte van de Japanse keuken belandt met Basic Japans op jouw eigen aanrecht. Dit kookboek is een aanwinst voor iedereen die van Oosters koken houdt.

Ivan Ramen

Ivan deed waar de meesten zelfs niet van durven dromen. Hij verhuisde van Long Island naar Tokyo om een ramen noedel restaurant te beginnen. Nergens in Japan is de culinaire concurentie zo moordend als in de hoofdstad, maar toch lukte het Ivan om voet aan de grond te krijgen. Eerst kwamen de klanten vanwege de curiositeit, een buitenlander die ramen serveert. Na de ramen geproefd te hebben kwamen de meesten terug voor de kwaliteit.

Ivan Ramen is behalve kookboek ook een memoire. De auteur deelt ruim 40 recepten, inclusief die van de noedels die hem bekend maakten. Ramen is zo’n belangrijk onderdeel dat Ivan Ramen absoluut thuis hoort in dit lijstje met Japanse kookboeken.

Hoe gestrest is de Japanse forens?

Onze collega’s van Katern Japan schrijven met grote regelmaat over Japan. Ik lees hun artikelen graag (als je ze nog niet kent, kijk zelf ook eens). Vooral de stukken over de, wat hun en mij betreft, meest intrigerende spoorlijn ter wereld vind ik interessant. De Yamanote-lijn.

In een recent artikel kwamen 7 punten naar voren waarop de Japanse spoorwegen beter scoren dan onze eigen NS:

  1. Staan in de trein is prima, de treinen zijn er op ingericht het staan zo veilig en comfortabel mogelijk te maken en passagiers vinden het prima.
  2. Is de trein te vol? Over 3 minuten komt de volgende trein.
  3. De bagagerekken zijn groot genoeg dat koffers en tassen er daadwerkelijk in passen.
  4. Geen dubbeldekkers zodat reizigers makkelijk in en uit kunnen stappen.
  5. Stilte en respect voor medereizigers zit ingebakken in het Japanse volk.
  6. Geen verschillende klassen, iedereen reist op gelijke basis.
  7. Duidelijke omroepen en schermen met reisinformatie.

In de zes jaar die ik in Japan gewoond heb, heb ik in de regio rond Osaka gewoond. Daar is het leven iets gemoedelijker dan in de hoofdstad en komt er niet iedere 3 minuten een trein maar moet je 5 of soms zelfs 10 minuten wachten. Ik moest bij het artikel van Katern Japan dan ook direct denken aan de cultuurverschillen tussen de Japanse regio’s. Met name het contrast tussen Kanto, rond Tokyo, en Kansai, rond Osaka is erg uitgesproken.

Ik schreef al eens over hoe je mensen uit Kanto en Kansai kunt herkennen aan hun gedrag op de roltrap. Japan is een ontwikkeld land, je kunt het water uit de kraan gewoon drinken. De mensen die er wonen zijn uiterst beschaaf. Maar wat gebeurd er als je ze onder druk zet?

Tokyo forens vs. Osaka forens

Hoe gestresst is de Japanse forens? De Tokyo forens is gehaaid en gehaast. De Osaka forens heeft ook wel haast maar is toegeeflijker. Geen wonder, want de Tokyo forens moet een stuk harder knokken voor een plekje dan zijn soortgenoot in Osaka. Op de lijst van 50 drukste treinstations ter wereld komt Tokyo 26 keer voor, Osaka 5 keer!


Tokyo forens versus Osaka forens. Gehaaid versus toegeeflijk.

Een voorbeeld ter illustratie.

In Nederland is het een recent verschijnsel, in Japan gebruiken ze ze al tientallen jaren: toegangspoortjes op de treinstations. Het principe werkt hetzelfde. Je biedt je kaartje of chipkaart aan en het poortje gaat open. De stations waar veel forenzen gebruik van maken hebben vier soorten poortjes:

  • één-richting poortjes waardoor je alleen naar binnen kunt
  • één-richting poortjes waardoor je alleen naar buiten kunt
  • twee-richting poortjes waardoor je zowel naar binnen als naar buiten kunt
  • extra brede poortjes voor rolstoelgebruikers en wandelwagens

Over de verdeling wordt goed nagedacht en aangepast aan de forenzenstroom. Als er veel kantoren rond een station zitten ziet de forenzenstroom er natuurlijk anders uit dan wanneer er voornamelijk winkels rond een station gevestigd zijn.

15i4060
Toegangspoortjes op een station in Shizuoka, tegen de buitenrand van het gebied waar de forenzen in Tokyo vandaan komen. Afbeelding via SLTc onder CC BY-SA licentie.

Gehaaidheid

Maar hoe zit het nou met die gehaaidheid van de Tokyo forens in vergelijking met de Osaka treinreiziger?

In Osaka kiezen forenzen automatisch voor een ander poortje als ze zien dat er iemand in tegengestelde richting met een rolstoel of een wandelwagen gebruik wil maken van de extra brede poort. In Tokyo hebben rolstoelers en ouders het een stuk lastiger. Ze krijgen niet automatisch voorrang maar moeten veel assertiever / onbeleefder zijn.

Zolang iedereen dezelfde kant op loopt merk je van het verschil tussen Tokyo en Osaka niet zoveel. Maar als je ooit eens met een wandelwagen of rolstoel tegen de reizigersstroom in moet dan krijg je in Osaka veel meer ruimte.

In de drukte van het openbaar vervoer in Tokyo is het veel meer eten of gegeten worden. Als je Osaka gewend bent en dit voor het eerst mee maakt is dat een behoorlijke cultuurschok. En voor mij bevestigd het de keuze dat Tokyo niet mijn favoriete stad is om in te wonen.

3 mooiste nachtelijke uitzichten van Japan

Waarom ga jij op reis? Voor de ervaring natuurlijk! En dan met name ervaringen die je niet thuis kunt hebben. Wat het doet met de menselijke brein is mij niet helemaal duidelijk, maar dat reiservaringen van alles los maken is een open deur.

Eén van de dingen die altijd goed scoren wat betreft reiservaringen zijn uitzichtpunten. Een berg heeft een onherroepelijke aantrekkingskracht om beklommen te worden. Nachtelijke uitzichten zorgen voor een extra dimensie. Het zijn de lampjes denk ik. Ik vind het zelf ook altijd spectaculair.

Ben jij ook gevoelig voor de pracht van mooie nachtelijke uitzichten? Japan is enorm bergachtig, dus er zijn genoeg bergen om te beklimmen en van het uitzicht te genieten. Wat jij natuurlijk wilt weten is waar je heen moet voor de mooiste nachtelijke uitzichten van Japan.

Het leuke is, dat de onderstaande drie uitzichten de drie mooisten van Japan zijn is niet mijn mening. Het staat in een officieel document, de Sandaiyakei (三大夜景, Drie Grootse Nachtelijke Uitzichten).

Top 3 nachtelijke uitzichten

Mt. Hakodate

Vanaf deze 334 meter hoge berg heb je een prachtig uitzicht over het centrum van de stad Hakodate op het noordelijke eiland Hokkaido. Mt. Hakodate ligt op de punt van een schiereiland. Vanaf het uitzichtpunt zie je het centrum van de stad ingeklemd liggen tussen het water.

DSCF1385
Het nachtelijke uitzicht vanaf Mt. Hakodate. Afbeelding via chinnian onder CC BY-SA licentie.

Mt. Rokko

De berg Mt. Rokko is met 931 meter de hoogste van de Rokko Bergketen, de bergketen die Kobe een mooie groene achtergrond geeft. Van hieruit heb je een prachtig nachtelijk uitzicht over de stad Kobe, de havens en de Baai van Osaka.

Tenrandai
Het uitzicht vanaf Mt. Rokko richting Osaka. Afbeelding via halfrain onder CC BY-SA licentie.

Mt. Inasa

Deze berg ligt met een hoogte van 333 meter vlakbij het centrum van de zuidelijke stad Nagasaki. Het uitzicht vanaf Mt. Inasa over het centrum van Nagasaki en de haven is zeker na zonsondergang spectaculair.

Mt Inasa, Nagasaki
Nagasaki bij nacht vanaf Mt. Inasa. Afbeelding via Kzaral onder CC BY licentie.

Beste badhuizen in Kyoto

Na een lange dag wandelen of fietsen door Kyoto zijn je benen vast toe aan wat rust. Doe dan zoals de Japanners doen: neem een bad. Tijdens de hoogtijdagen van de naoorlogse economische groei had lang niet iedere Japanner een bad in zijn huis. De eeuwenoude badhuis-cultuur zorgde voor de hygiëne. Hoewel de noodzaak er tegenwoordig niet meer is bezoeken nog steeds veel Kyotoïeten regelmatig een badhuis. Ook op zoek? Dit zijn de beste badhuizen in Kyoto.

Beste badhuizen in Kyoto

  1. Funaoka Onsen
    Dit is het oudste nog operationele badhuis van de stad. Let hier behalve op de prachtige baden en sauna ook op het houtsnijwerk waarmee de kleedkamer gedecoreerd is.
  2. Tenzan no Yu
    Een uitgebreid spa complex in de buurt van Arashiyama. Behalve baden kun je je hier laten masseren en een hapje eten in het uitstekende maar zeer betaalbare restaurant.
  3. Goko-yu
    Nog een badhuis waar je als toerist uitstekend kunt genieten van ruime baden en een verschrikkelijk hete sauna. Goko-yu ligt wat dichter bij het centrum dan de twee opties hierboven.

Hoe werkt een badhuis?

Als je nog nooit in een Japans badhuis geweest bent dan is het idee om naakt te baden met vreemden misschien een beetje spannend. Logisch! Het eerste wat je doet is ontspannen. Dat is sowieso waar het om gaat in een badhuis. Hoewel er een aantal regels zijn, hoef je niet bang te zijn dat iedereen je op de vingers gaat zitten kijken of je het wel goed doet. De belangrijkste regel: de baden zijn om in te ontspannen, niet om je in te wassen.

Verder…

Doe je schoenen uit bij de deur en betaal aan de deur voor je de kleedkamer in gaat. Bij de badhuizen in Kyoto hierboven betaal je aan de frontdesk. Bij kleinere badhuizen zit de kassier op een verhoging tussen de dames- en herenkleedkamer. Vraag om een “towel set”, een set met een badhanddoek en een klein washanddoekje. Die kun je over het algemeen huren voor ¥ 100 – ¥ 200. Voor de kleedkamer van de dames hangt een gordijn met 女 en bij de heren staat er 男 op.

In de kleedkamer trek je al je kleren, ja alles, uit. Er zijn kluisjes beschikbaar om je kleren in op te bergen. Soms krijg je een sleutel bij de frontdesk als je betaalt. Anders zitten er op de kluisjes sleuteltjes. Aan de sleutel zit een bandje voor om je pols.

Nu ben je klaar om de badruimte te betreden. Was je lijf eerst goed bij een van de was plekken. Zeep en shampoo is beschikbaar in alle drie van de badhuizen hierboven. In kleinere badhuizen neem je zelf je eigen zeep mee. Ben je schoon en gespoeld, dan ben je klaar voor de baden.

Je kunt onbeperkt gebruik maken de baden en de sauna. Het enige waar je voor moet zorgen is dat je het kleine washanddoekje dat je bij je hebt niet in het badwater terecht komt.

Fietsen in Kyoto, ontdek de geheimen van de stad

Waar denk jij aan als je aan Japan denkt? Misschien denk je aan geisha of tempels. Of wellicht aan manga en anime. Hoe dan ook heb je vast een beeld van de Japanse cultuur. Maar denk je ook aan fietsen? In steden zoals Tokyo en Osaka kun je daar maar beter niet aan denken. Echter is fietsen in Kyoto een uitstekende manier om die stad goed te leren kennen. Ik ging op stap met Ross van NORU Cycling Tours om te zien of Kyoto nog geheimen voor mij zou hebben.

Fietsen in Kyoto met NORU

De populairste route van NORU is de “Secret Kyoto Route”. De tour begint bij het hoofdkwartier van NORU, vlakbij de hoofdingang van het imposante Kitano Tenmangu heiligdom. Voor 9 uur ‘s ochtends vertrekken we met een klein groepje. Ross vertelt dat hij de vouwfietsen die we gebruiken uitgezocht heeft uit een grote selectie op een grote fietsbeurs in Taiwan. Ondanks het compacte formaat zijn de fietsen erg comfortabel, zelfs voor vrij lange mensen zoals ik.

NORU Cycling hoofdkwartier
Een paar van de fietsen voor het hoofdkwartier van NORU Cycling Tours.

Kamishichiken

De tour heet dus “Secret Kyoto Route” en volledig in die stijl beginnen we met een ritje door het meest exclusieve geisha district van Kyoto. In Kamishichiken werken zo’n 25 maiko en geisha in een theehuis of 10. Daarmee is het district een stuk kleiner dan Gion en is ook veel minder bekend, maar daarom niet minder charmant. Dat is geheim nummer 1!

Kitano Tenmangu

Slingerend door Kamishichiken staan we ineens voor een zij-ingang van een van de oudste Shinto heiligdommen van Kyoto: Kitano Tenmangu. Er is een hoop te vertellen over deze schrijn als je via de hoofdingang binnen komt, maar de bewuste keuze voor de zij-ingang zorgt voor een extra dimensie. Meer weten over dit geheim nummer 2? Boek dan zeker deze tour als je in Kyoto bent.

Kitano Tenmangu
Ross (grijze jas) en een van de andere deelnemers aan de tour voor de zij-ingang van Kitano Tenmangu.

Kinkaku-ji

De derde stop is geen geheim. Sterker nog, deze stop staat op de UNESCO Werelderfgoedlijst. Het Gouden Paviljoen van Kinkaku-ji. Je kunt genoeg tours boek die fietsen in Kyoto langs alleen maar van dit soort hoogtepunten, maar zoals Ross uitlegt beginnen de massa’s toeristen dan al vrij snel te vervelen. En er is zoveel te ontdekken in Kyoto net naast de platgelopen toeristische routes.

Kinkaku-ji
Volgens de architect zou de Gouden Tempel naadloos overgaan in de natuur eromheen.

Zuiho-in

Zo is er bijvoorbeeld de prachtige rotstuin van Zuiho-in. Deze Boeddhistische tempel in een sub-tempel van Daitoku-ji. De priester is al in de 80 maar harkt nog steeds zelf een paar keer per week het patroon in de kiezels zoals de ontwerper het ooit bedacht. Als je een rotstuin wilt zien dan zullen de reisgidsen je naar Ryoan-ji sturen. Een mooie tempel maar erg toeristisch. Zuiho-in heeft dezelfde schoonheid zonder de massa’s mensen. Tel je mee? Geheim nummer 3.

Zuiho-in
De kleinste van de twee rotsentuinen van Zuiho-in.

Imamiya Jinja

Verder fietsend komen we terecht bij Imamiya Jinja. Een prachtige Shinto schrijn in een rustige wijk. Het is werkelijk verbluffend dat dit indrukwekkende heiligdom niet door toeristen wordt overlopen, maar het zorgt voor een uitstekend geheim nummer 4.

Imamiya Jinja
Imamiya Jinja is de perfecte samenvatting van deze fietstour: prachtig en toch niet toeristisch.

En tot slot…

Geheim nummer 5 in een mooie afsluiter en iets wat Ross aankondigde als een laatste verrassing. Ik zal die verrassing niet voor je verpesten. Ervaar het zelf!

Fietsen in Kyoto is een uitstekende manier om dieper in de stad te duiken. En als je dan een tour zoekt dan is wat mij betreft de “Secret Kyoto Route” van NORU Cycling Tours een van de beste opties.


 

Tokyo Ramen Iki in Amsterdam

Voor mij zit de ultieme ervaring van (gedeeltelijk) in het eten. Maar dat wil niet zeggen dat je persé naar Japan hoeft om Japan te ervaren. Dat kan ook prima in Nederland. Je kunt bijvoorbeeld zelf thuis Japans koken met een van onze authentieke Japanse recepten. Maar je kunt ook buiten de deur eten. In Amsterdam kun je bijvoorbeeld prima ramen noedels eten. Laatst probeerde ik al eens de tonkotsu ramen van Taka Japanese Kitchen en Ramen-ya. Afgelopen weekend was de chicken ramen van Tokyo Ramen Ikiaan de beurt.

Het menu van Tokyo Ramen Iki

Zoals een goed ramen restaurant betaamt beperkt ook Tokyo Ramen Iki zich tot één soort soep basis: kip. Iedere regio in Japan doet ramen net weer even anders. Zo staat Hakata op het eiland Kyushu bekend om tonkotsu ramen, noedels met een soep getrokken van varkensbotten. Op Hokkaido vind je overal miso ramen. En in Tokyo is de lokale variant dus chicken ramen.

Je kunt kiezen uit soep op basis van kip gemengd met sojasaus, zout of miso. Van ieder van deze drie keuzes staat een dunne bouillon en een dikkere soep (nouko) op het menu. Vind je het prettig om tijdens het eten te gaan zweten dan is er ook nog een pittige variant. Bij iedere variant kun je kiezen uit een standaard arsenaal aan toppings zoals zeewier, gekookt ei en meer.

Verder kun je nog kiezen uit een een paar voor- en bijgerechten, maar de grote afwezige daarbij was wat mij betreft gyoza. Ik ben volgens mij nog nooit in een ramen restaurant geweest waar geen gyoza op het menu staat. Gyoza is feitelijk eerste keuze als het gaat om bijgerechten.

Dat er geen gyoza op het menu staat heeft waarschijnlijk te maken met de insteek van Tokyo Ramen Iki. Ze streven ernaar om alleen maar eten te serveren zonder conserveringsmiddelen. En als er één ding zit in de gyoza-vellen die je in Nederland koopt…

Hoe smaakt het eten?

Laat het duidelijk zijn: de ramen bij Tokyo Ramen Iki zijn heerlijk! De noedels zijn goed op smaak, de soep is vol maar niet te rijk en voor de kipgehaktballetjes in de soep zou ik een moord doen. Kana was ook erg onder de indruk en de smaak deed haar denken aan haar jeugd. Als eten je doet denken aan je jeugd moet het wel lekker, en in dit geval ook authentiek zijn.

Waar de tonkotsu ramen van Taka Japanese Kitchen en Ramen-ya eigenlijk iets te rijk zijn, is de balans hier precies goed. De soep vult, maar ligt niet zwaar op de maag. In Japan is het voor ramen chefs een teken dat hun soep lekker is als de hele kom leeg gedronken wordt door de klanten. Hier, bij Tokyo Ramen Iki hadden we allemaal onze kom leeg.