Gundam Café Akihabara

Het was 1 juli, een donderdag, toen we naar het Gundam Cafe in Tokyo gingen. De enige referentie naar de locatie van het café die we hadden, was “ergens aan de brug aan het station van Akihabara, zo tegen het spoor”, wat niet meteen zorgde voor een “ahja, natuurlijk, daar”-gevoel, aangezien het spoor kruist met een ander spoor en dus ook vier bruggen heeft en meerdere ingangen van het station. Er waren dus te veel mogelijkheden en te weinig informatie. Uiteindelijk duurde het  -gelukkig voor ons- maar een kwartiertje voordat we het café gevonden hadden, dat zich blijkbaar bevindt aan het plein aan de “Akihabara Electric Town Exit” van de JR lijn. Het was ongeveer vijf uur in de namiddag, het warmste van de dag was al voorbij en we hadden net enkele uren in Ginza rondgelopen, dus we waren ook wel toe aan een verfrissing, een perfect excuus om het Gundam Café binnen te gaan.

De voorkant van het café, waar niet naast gekeken kan worden, is in complete Gundam-stijl, met boven de ingang de typische Gundam Maedate (een moderne versie van een helmwapen zoals de samoerai op hun helmen hadden -nvdr) dat iedereen wel bekend is. Op het eerste zicht leek het er redelijk rustig, dus gingen we naar binnen, langs de deur die niet naar het café leidde maar naar het mini-winkeltje dat er bij hoort en gevuld is met allerlei leuke Gundam hebbedingetjes, zoals stickers voor op de gsm, koekjes, etc. Echt goedkoop zijn die dingen niet, maar voor een echte Gundam fan maakt dat natuurlijk niet zo heel veel uit. Wij besloten toch eerst het café zelf eens te bekijken.

We kwamen binnen en zagen meteen dat het er bomvol zat. Enkele mensen voor ons werden naar een vrij tafeltje gebracht en even dachten we toch wel dat we er niet meer bij zouden geraken. Een dienster kwam naar ons toe, bevestigde dat we met twee waren en ging een tafeltje zoeken, waar we eventjes later aan konden plaatsnemen. Jammer genoeg was de enige vrije tafel vlak onder het grote televisiescherm waar constant verschillende dingen over Gundam op getoond werd, van “wie is deze Gundam Pilot?” tot allerlei Gundam-commercials van de serie en merchandise en live-action instructievideo’s over het besturen van een Gundam.

Bestellen gebeurde aan de bar en er waren verschillende dingen te verkrijgen; drankjes (zowel met als zonder alcohol), snacks, ijsjes en warme gerechten. Allemaal met een Gundam-touch. We namen een koude oolong thee, een ice coffee en een Gundam ijsje. We gingen terug zitten en wachtten met ons drinken totdat we ons ijsje zouden krijgen. Tijdens het wachten namen we het interieur van het café in ons op, dat gevuld wordt met text decals op een volledig Gundam-gestyled decor, aangevuld met ingekaderde, originele tekeningen.

Het is er eigenlijk niet zo enorm groot, maar volgezet met tafeltjes en stoelen, die dan nog eens allemaal bezet waren, net zoals die in de rokersafdeling (ja, we waren toch wel een beetje verbaasd dat het café een rokersafdeling had). Het Gundam café is razend populair, wat nog eens zal blijken uit wat we later opmerkten. Er kwamen om de zoveel tijd mensen binnen, waardoor het er nooit echt leeg werd. Opvallend was wel dat wij de enige buitenlanders waren.

Tegen een van de muren, rechts van het televisiescherm, stond een glazen kast met een hele verzameling Gundam modellen in, allen van  de RX-78-2 (zowat de standaard gundam die je overal ziet), en blijkbaar diens evolutie door de jaren heen.

Uiteindelijk kregen we ons ijsje. Het was een enkel bolletje vanille met mango ijs, omringd door blauwe, koude jelly en met op het bolletje ijs twee rode snoepjes, zodat het geheel echt Gundam uitstraalde – en het was enorm lekker. Samen met onze drinkbekers waar het logo van het café opstond – een Gundam hoofd, natuurlijk – maakte dit het geheel af. Van de bekers  konden we zelfs geen afscheid nemen, dus die hebben we maar gewoon mee genomen.

We waren nog wat aan het nagenieten van het ijsje en aan het slurpen aan ons drankje, toen ik de man van het koppel naast ons hoorde zeggen dat de wc er echt “cool” uitzag. Ik vertelde dit aan Kiyoshi en natuurlijk moesten we dus ook de wc’s eens gaan bekijken. En ja, ze waren Gundam, met rode muren, een halfautomatische wc met wc-bril die automatisch opengaat als je binnenkomt, etc. Met een “wauw”-gevoel kwamen we terug van de wc, dronken nog wat verder en gingen maar eens door.

Interieur: de Gundam-heid druipt er vanaf en ondanks de drukte was het leuk om er te zitten en om te zien hoeveel mensen er zijn die Gundam kennen en er fan van zijn.

Eten/drinken: goedkoop was het er niet, want we betaalden toch wel tegen de tien euro voor twee drankjes en een ijsje, maar het was wel lekker. De niet-alcoholische drankjes waren niet speciaal (op de Gundam bekers na), maar op de menukaart zagen we wel dat er bij de alcoholische drankjes vuurrode en felblauwe dingen waren, die er best wel spectaculair uitzagen. Alcoholische drankjes zijn natuurlijk wel een pak duurder.
Het eten bestond op zich uit allemaal eenvoudige gerechten, maar de afwerking maakte het wel speciaal, zoals groentjes die gesneden waren in bepaalde vormen. Het ijsje dat we hadden was niet goedkoop, bestond slechts uit een enkel bolletje, maar het was heel lekker.

Gundam ijs: 320 yen
Ice latte: 380 yen
Oolong thee: 250 yen

Bediening: het bestellen zelf was aan de bar en drankjes worden onmiddellijk meegegeven. Voor andere dingen wordt er een nummertje meegegeven en is het wachten aan het tafeltje totdat de bestelling klaar is, ze deze komen brengen en het nummertje weer mee nemen. Het duurde even voordat ons ijsje klaar was, maar dat was waarschijnlijk te wijten aan de hoeveelheid volk dat er op dat moment was en dat er toch wel veel mensen voor een warme maaltijd kwamen. Er waren op het eerste zicht niet veel diensters (we zagen er niet meteen een man werken, tenzij die zich in de keuken verborgen hield), dus het is mogelijk dat de traagheid van maaltijden de schuld is van te weinig werkkrachten, in combinatie met drukte. Het kan best zijn dat het in de voormiddag en namiddag sneller gaat, wanneer de bestellingen voor warme maaltijden minder talrijk zijn.

Op een blog had ik gelezen dat de diensters gekleed zouden zijn in kostuums ofwel van de “Earth Federation” of van de “Principality of Zeon”, waar we niets van gezien hebben. In de plaats daarvan gingen ze allen gekleed in het zwart, met het logo van het café op hun t-shirt.

Een dikke twee weken later kwamen we voor de eerste keer op een zondag in Akihabara en liepen we langs het Gundam Café. Voordien zei ik dat het café enorm populair is, en dit was een moment dat we dat nog eens merkten. De rij van wachtende voor het café was enorm en wij waren blij dat we er al eens waren geweest en ons er dus niet moesten bij zetten. Ik denk dat we er dan toch wel gemakkelijk een uur hadden gestaan. Het Gundam Café kan dus op een zondag best gemeden worden.

Nippon Zasshi
Geplaatst op:
Auteur

Geef een reactie