Ruïnes in Tokyo, 6 verlaten plekjes in de hoofdstad

Tokyo, de grootste stad ter wereld. Over de laatste decennia is de hoofdstad van Japan uitgegroeid tot een wereldstad. Ook vandaag de dag nog wordt er overal in de stad gebouwd. En ja, die nieuwe gebouwen worden op een gegeven moment oud. Oud en vergeten. De vergeten gebouwen worden al snel overgroeid door klimop en andere planten en niemand gunt ze nog een blik. Voor ruïne spotters zijn er een hoop verborgen schatten te vinden. Hier een greep uit de stedelijke ruïnes van Tokyo.

Shimotani Basisschool

De Shimotani Basisschool opende voor het eerst haar deuren in 1885. Tokyo was net de hoofdstad geworden en de stad groeide als kool. In 1928 werd het originele schoolgebouw vervangen door een betonnen gebouw van 3 verdiepingen. In april 1990 fuseerde de Shimotani Basisschool met Kiyoshima Basisschool. Als Ueno Basisschool betrokken de twee fusiepartners een nieuw gebouw. Sindsdien heeft de klimop de basisschool overgenomen en is het een ware ruïne geworden.

Het gebouw en de grond zijn eigendom van het stadsdeel Taito en het is niet toegestaan het terrein of het gebouw te betreden.

Locatie: Taito-ku, Higashiueno 4-7-7

Harumi Brug

Deze oude, roestige spoorbrug ligt tussen de eilanden Harumi en Toyosu in de Baai van Tokyo. Deze twee eilanden liggen tussen de mond van de Sumida Rivier en Odaiba. Vroeger waren de eilanden onderdeel van de haven van Tokyo en de spoorlijn die over de brug liep werd gebruikt voor het vervoer van steenkolen. De brug werd in gebruikt genomen op 17 december 1957. Op 10 februari 1989 reed de laatste trein over de brug en werd de spoorlijn voorgoed gesloten. De spoorlijn is helemaal gesloopt en waar vroeger de treinen reden staan nu moderne woontorens. Alleen de Harumi Brug herinnert nog aan vroeger tijden.

Over de moderne Harumi Brug die naast de rood roestige ruïne ligt is de oude spoorbrug goed te zien. Toegang tot de brug is afgesloten met hekken, maar kijkend vanaf de oever langs de oude spoorstaven kun je je niet onttrekken aan de nostalgie.

Locatie: Koto-ku, Toyosu 2-5

Yoyogi Kaikan

Dit gebouw, Yoyogi Kaikan, staat vlak naast de uitgang van Yoyogi Station op de Yamanote-lijn. Van de buitenkant lijkt het erop dat er al jaren geen ziel meer in het gebouw geweest is. Oude uithangborden adverteren winkels en restaurants die ooit in het gebouw zaten, maar anders dan dat lijkt het een volledige stedelijke ruïne. Op de begane grond is er echter nog een sushi restaurantje dat weigert te falen.

Het wonderlijke is dat Yoyogi Kaikan eigenlijk nog gewoon open is. Op de eerste verdieping zaten ooit een aantal restaurants. In het trappenhuis staan zelfs nog een paar borden die een dagmenu adverteren dat al heel lang niet meer geserveerd wordt. En dan, op de derde verdieping, een boekenwinkel. Of er ooit nog iemand komt is onduidelijk, maar de eigenaar opent nog steeds plichtsgetrouw iedere ochtend zijn winkel.

Het gebouw werd in 1969 trots geopend als een van de vele symbolen van de wederopbouw van het naoorlogse Japan. In 1974 speelde het gebouw een rol in een televisiedrama. Sindsdien is het gebouw in verval geraakt en in 2001 waren er plannen het gebouw te verbouwen of te slopen. Daar is echter niets van gekomen.

Locatie: Shibuya-ku, Yoyogi 1-35

Fuchu US militaire basis

In de stad Fuchu, net buiten Tokyo, staat deze oude militaire stelling. Ooit was het een gebouw van het Japanse leger, maar na de Tweede Wereldoorlog werd de locatie overgedragen aan de Amerikaanse troepen. In 1952 werd de basis officieel Amerikaans grondgebied en in de jaren ’60 verrees hier een van de radioposten die militaire communicatie op de Stille Oceaan mogelijk maakten. De Koude Oorlog en spanningen op het Koreaanse schiereiland zorgden er al snel voor dat Fuchu een onmisbare schakel werd voor het leger. In de hoogtijdagen werkten er ruim 2.300 mensen op de basis.

In 1974 verhuisden de Amerikanen hun basis en droegen vrijwel de hele Fuchu stelling over aan de Japanse Zelfverdedigingstroepen. Alleen het communicatiegebouw bleef Amerikaans grondgebied. De communicatieapparatuur blijft staan. De Amerikanen beloven het ooit eens op te komen halen, maar tot op de dag van vandaag is dat niet gebeurd.

De ruïne van het oude communicatiegebouw is absoluut niet toegankelijk maar de gebouwen en antennes zijn goed te zien vanaf Japans grondgebied.

Locatie: Fuchu, Sengenchō 1-2

Hitachi Vliegtuigfabriek transformatorstation

In 1938 opende Hitachi een vliegtuigmotoren fabriek in de stad Higashiyamato, ten westen van Tokyo. In de Tweede Wereldoorlog liep het gebouw behoorlijk wat schade op tijdens een luchtaanval. De fabriek was zo zwaar beschadigd dat die werd afgebroken. Het transformatorstation had alleen wat kogelgaten opgelopen en was hard nodig. In 1993 werd het transformatorstation gesloten en aangewezen als stedelijk erfgoed.

Het gebouw is meestal gesloten, maar wordt zo nu en dan geopend voor het publiek.

Locatie: Higashiyamato, Sakuragaoka 2

Okutama Meer kabelbaan

Hoewel deze verlaten kabelbaan een behoorlijk eind buiten het centrum van Tokyo ligt wordt dit toch vaak gezien als een van de ruïnes van Tokyo. De Okutama Meer Kabelbaan werd in 1962 geopend om de oevers van het meer met elkaar te verbinden. De kabelbaan van ongeveer 600 meter lang werd na een paar jaar alweer gesloten vanwege managementproblemen. De eigenaar verdween maar de baan en stations werden nooit gesloopt.

De stationsgebouwen en kabeltreinen zijn officieel niet toegankelijk, maar vanaf de Kawano Parking parkeerplaats aan de zuidzijde van het meer loopt een oude trap de berg op richting het oude Mitosanguchi Station. Inmiddels is het station behoorlijk vervallen en met recht een ruïne.

Locatie: Okutama, Kawano 289

Tokyo ruïne kaart

Hoofdstad van Japan was niet altijd Tokyo

Wat de hoofdstad van Japan is weet je vast wel. Tokyo is niet alleen de hoofdstad van Japan, het is ook de grootste stad ter wereld (afhankelijk van welke buitenwijken je allemaal wel en niet mee telt).

Trouwens, dat Tokyo de hoofdstad van Japan is blijkt niet volledig correct te zijn. In bestuurlijke zin is Tokyo namelijk geen stad. Maar… dat is een ander verhaal.

Tokyo, hoofdstad van Japan / 1868 – heden

Geschiedenis van Tokyo

Tokyo was niet altijd een miljoenenstad en is het ook niet altijd de hoofdstad van Japan geweest. Tokyo is zelfs niet altijd Tokyo geweest.

Zo’n 5000 jaar geleden ontstond aan de mond van de rivier Hira een dorpje. Het Japanse woord voor rivier is kawa en het Japanse woord voor dorpje is mura. Het dorpje heette dus Hirakawa-mura.

Ruim 4000 jaar ging men er zijn gang, totdat in de 12de eeuw de militaire gouverneur van de Kanto provincie besloot er zijn kasteel te bouwen. De beste man heette Edo Shigenaga, en zelfingenomen als hij was noemde hij zijn kasteel Edo-juku. In de eeuwen daarop groeide het stadje rond Kasteel Edo-juku en kreeg de naam Edo. Maar de hoofdstad van Japan was het bij lange na niet.

In 1590 nam Tokugawa Ieyasu zijn intrek in Edo-juku. 13 jaar later, in 1603 werd Tokugawa de eerste shogun van een nieuw en verenigd Japan. Een Japan dat tot die tijd verdeeld geweest was onder met elkaar kibbelende landheren. Dat zorgde regelmatig voor escalaties van militaire proporties. Tokugawa had een plan om daar voor eens en voor altijd een kunt achter te zetten. En dat lukte. En zo werd Edo de defacto hoofdstad van Japan.

Tot 1868 heerste de Tokugawa familie over Japan. Het land was succesvol verenigd, maar tegelijkertijd volledig afgesloten geraakt van de buitenwereld. Amerika had besloten dat ze graag handel zouden willen drijven met Japan en stuurde Kapitein Perry op pad met de opdracht een voet binnen de voordeur te krijgen. Dat ging uiteraard niet van harte, maar uiteindelijk opende Japan in 1868 haar deuren. De Tokugawa familie droeg na bijna 300 jaar de macht over aan de keizer, die al die tijd in Kyoto had gewoond.

Kyoto was dus ook officieel nog de hoofdstad van Japan, volgens de keizerlijke hofhouding althans. Die zagen echter ook wel in dat Edo tijdens de heerschappij van de Tokugawa familie uitgegroeid was tot het bestuurlijke centrum van het land. Zodoende verhuisde de keizer dus naar Edo.

Waar de keizer woont, dat is de hoofdstad. In de naam van de stad hoort dan ook het Japanse teken 京 thuis, wat hoofdstad betekend. In Kyoto zit het: 京都 en voor Edo was dus ook een nieuwe naam nodig. De stad ligt in het oosten van Japan, dus zonder al te veel creativiteit werd Edo omgedoopt tot Tokyo: 東京. De 東 betekent “oost”, dus de naam Tokyo staat voor niets meer dan Oostelijke Hoofdstad.

Kyoto, hoofdstad van Japan / 794 – 1868

Tokyo is dus pas sinds 1868 officieel de hoofdstad. Officieus begon het eigenlijk al in 1603, maar laat het nou officieel zo zijn dat de hoofdstad is daar waar de keizer woont. En tot 1868 was dat dus Kyoto.

Hierboven last je al dat 京 het Japanse teken voor hoofdstad is. Dan zal het je dus niets verbazen dat ook in Kyoto dat teken te vinden is: 京都.

Duizenden jaren eerder woonden er al mensen in het gebied. De stad ligt in een kom aan drie kanten omsloten door bergen. De bodem van de kom is relatief uitgestrekt en vlak. De bergen zorgden voor enige bescherming van de elementen terwijl de vlakke grond uitstekend geschikt bleek voor landbouw. De riviertjes die vanuit de bergen naar beneden kabbelden zorgden bovendien voor voldoende natuurlijke irrigatie.

Over hoe en wanneer precies de eerste mensen hier neerstreken is weinig bekend. Eigenlijk weten we pas vanaf ongeveer de 6de eeuw voor Christus wat er zich zoal afspeelde in Kyoto. Toen werd Shimogamo Jinja gebouwd, een van de oudste Shinto schrijnen van Japan.

Tegen het einde van de 8ste eeuw, Nara was op dat moment de hoofdstad, begon Keizer Kanmu zich te ergeren aan de steeds groter wordende bemoeienis van Boeddhistische geestelijken met zijn regering. Om de Boeddhisten een loer te draaien besloot hij zijn regering te verhuizen. In 784 vestigde hij zijn regering in Nagaoka-kyo, een stadje ten zuidwesten van het huidige Kyoto. De officiële reden was dat daar beter transport routes waren dan in Nara, met name de rivier.

Na een paar jaar bleek dat de rivier toch wel behoorlijk vaak overstroomde, dus ging Kanmu opnieuw op zoek. Pak ‘m beetje 10 kilometer stroomopwaarts vond hij de perfecte plek, waar hij in 794 heen trok. Het stadje heette toen uiteraard nog geen Kyoto, maar moest wel een hoofdstad-waardige naam hebben. Keizer Kanmu koos voor Heian-kyo (平安京), Hoofdstad van Kalmte en Vrede. Bij 1100 jaar lang bleef Kyoto hoofdstad van Japan.

Wel leuk om te weten is dat toen Keizer Meiji in 1868 verhuisde naar Tokyo er nooit een wet is geschreven waarin de hoofdstedelijke titel officieel wordt overgedragen van Kyoto naar Tokyo. Er zijn mensen die dit interpreteren als volgt: Kyoto is nog steeds de hoofdstad van Japan. Sterker nog, Keizer Meiji heeft bij zijn verhuizing Kyoto aangewezen als “backup hoofdstad”. Zodoende staat er ook in Kyoto nog een keizerlijk paleis. Als de keizer daar zou verblijven zou Kyoto tijdelijk weer hoofdstad zijn. Sinds 1868 is de keizer niet in Kyoto geweest.

Heian-kyo
Heian-kyo (de oude naam van Kyoto) was vrijwel symmetrisch gebouwd met rechte straten. Dit stratenstelsel kenmerkt Kyoto to op de dag van vandaag.

Nagaoka-kyo, hoofdstad van Japan / 784 – 794

Voordat Kyoto de hoofdstad werd, was Nagaoka-kyo (長岡京) een korte periode hoofdstad. Dit stadje, zo’n 10 kilometer stroomafwaarts langs de rivier leek een goede kandidaat toen Keizer Kanmu genoeg had van de bemoeienis van de Boeddhisten in Nara. De transportroutes, zowel via land als via water, leken in Nagaoka-kyo uitstekend. In 784 vond de verhuizing plaats.

Waar Keizer Kanmu niet aan gedacht had, was dat Nagaoka-kyo een kilometer stroomafwaarts ligt van een knooppunt van twee rivieren. Tijdens het regenseizoen had de rivier juist in het relatief vlakke Nagaoka-kyo moeite om binnen haar oevers te blijven. Toen de keizer voor de zoveelste keer natte voeten had gekregen pakte hij zijn biezen er trok in 794 stroomopwaarts.

Nara, hoofdstad van Japan / 710 – 784

Als je iets weet van oude hoofdsteden van Japan, dan weet je dat Nara een van de hoofdsteden was. Wat eigenlijk vreemd is, is dat Nara zo bekend is als hoofdstad. Het was namelijk maar 74 jaar de zetel van de Japanse macht.

In 708 besloot Keizerin Genmei dat er een nieuwe hoofdstad gebouwd moest worden, naar het voorbeeld van de hoofdstad van de Chinese Tang dynastie Chang’an. In 710 was de stad klaar en werd Heijo-kyo (平城京) genoemd, het huidige Nara. De Zijderoute werd doorgetrokken tot de nieuwe hoofdstad. Zo ontdekten de Chinese, Koreaanse en Indiase handelaren Japan. Het ging Heijo-kyo voor de wind.

In korte tijd werd een groot aantal Boeddhistische tempels gebouwd. Veel van deze tempels staan er nog steeds en staan op de UNESCO Werelderfgoedlijst. De cultuur ontwikkelde zich in rap tempo. In de periode dat Nara hoofdstad was werd de basis gelegd voor een aantal aspecten van de hedendaagse cultuur, literatuur en kunst. Dat is ook de reden dat Nara, ondanks haar korte carrière als hoofdstad toch een van de meest bekenden is.

Tussen 740 en 745 werd de hoofdstad trouwens vier keer verplaatst vanwege een uitbraak van de pokken, die een aantal leden van de Keizerlijke Familie velde. Van 740 tot 744 woonde de keizer in Kuni-kyo (tegenwoordig Kizugawa). Daarna bracht hij een korte periode door in Naniwa-kyo (het huidige Osaka) en Shigarakinomiya (nu Shigaraki) om in 745 terug te keren naar Nara

Japanse hoofdsteden voor 710

Voor dat Keizerin Genmei in 708 besloot om een echte, vaste hoofdstad te bouwen zwerfde de zetel van de macht behoorlijk rond. Eigenlijk iedere keizer bouwde een nieuw paleis als hij of zij aan de macht kwam. Soms in hetzelfde stadje als de voorganger, soms een stadje verderop.

Tussen 457 en 710, voordat Nara de hoofdstad werd, kende Japan 33 keizers met 33 verschillende paleizen. Maar liefst 10 van hen koos voor het stadje Asuka als vestigingsplaats. Verder waren ook de stadjes Sakurai en Kyoryo in de buurt van Nara populair.

Wat wel opvalt is dat op 1 keizer na ze allemaal kozen voor vestiging in of in de buurt van de toenmalige provincie Yamato. Dat is grofweg het gebied tussen het zuiden van het tegenwoordige Osaka en Nara. Een keer heeft een keizer een jaar doorgebracht in de buurt van Fukuoka, op het eiland Kyushu.

Het is hoe dan ook duidelijk dat het grootste gedeelte van de keizerlijke geschiedenis, en dus als logisch gevolg de geschiedenis van de hoofdstad van Japan, zich afspeelde in de regio rond Nara en Kyoto. Tot 1868 dus…

23 speciale wijken van Tokyo, hoe het precies zit

Ik vertelde het je laatst al eens. De hoofdstad van Japan is geen stad. Niet in de zin zoals er onduidelijkheid bestaat over of Den Haag nou wel of geen stad is. Nee, het ligt anders. De 23 speciale wijken van Tokyo lijken samen een eenheid te vormen, maar Tokyo bestaat simpelweg niet als stad.

Hoe dat zit? Dat lees je in “Hoofdstad Japan: Tokyo… of toch wel?

Maar ik wil het nog wel even kort voor je samenvatten hoor. In 1943 fuseerde de stad Tokyo met de prefectuur Tokyo. De wijken van de stad Tokyo vallen sinds dat moment dus rechtstreeks onder de prefectorale autoriteit. De bestuurslaag “stad” is er gewoon tussenuit geschoven, net als een gigantisch Jenga spel.

Ten tijde van de fusie telde de stad Tokyo 35 wijken. Na wat heen en weer geschuif bleven er een paar jaar later 23 wijken over. Omdat de wijken geen onderdeel waren van een stad, maar rechtstreeks onder de prefectuur vielen, kregen ze het predicaat “speciale wijken”. Tokubetsuku (特別区).


In de 23 speciale wijken van Tokyo wonen meer mensen dan de top 10 van Nederland’s grootste steden bij elkaar opgeteld.


23 speciale wijken van Tokyo, steden in de stad

De 23 speciale wijken van Tokyo zijn wel van een andere proportie dan wij Nederlanders ons voor kunnen stellen. Het gaat niet om een wijken met een paar duizend inwoners en een wijkagent. Iedere wijk afzonderlijk zou zeker zijn van een plaats in de top 10 van Nederland’s grootste steden. Iedere wijk is een stad op zich.

Chiyoda, de kleinste wijk als je kijkt naar het aantal inwoners, telt 38.000 zielen. Meer plek is er niet want hier staan sommige van de grootste kantoorgebouwen van Tokyo. De wijk met het meeste inwoners, Setagaya, telt er bijna 830.000. Bij elkaar opgeteld wonen er 8,3 miljoen mensen in de 23 speciale wijken van Tokyo. Dat is meer dan de top 10 van Nederland’s grootste steden bij elkaar opgeteld.

Nog snel even een ander rekensommetje. Het totale oppervlak wat de wijken met elkaar delen is grofweg 620 vierkante kilometer groot. Weet je hoeveel mensen per vierkante kilometer dat oplevert? 13.400! Van gigantische Jenga naar gigantische mierenhoop.

Iedere wijk is dus een stad op zich. Een stad met een eigen karakter, eigen specialiteiten, een eigen sfeer. Iedere wijk wordt feitelijk ook als stad bestuurd. De wijkbestuurders hebben feitelijk dezelfde mandaten als stadsbestuurders elders in Japan.

Samenvattend: Tokyo is een ongelofelijk grote stad.

Hoofdstad Japan: Tokyo… of toch wel?

Toch? Tokyo is toch de hoofdstad van Japan? Dat heb ik vroeger bij aardrijkskunde geleerd en waarom zou ik daaraan twijfelen? Nou… het schijnt dus niet expliciet in de Japanse wet te staan dat Tokyo de hoofdstad van Japan is! Kinako legt je haarfijn uit hoe het nou precies zit met de hoofdstedelijke wetgeving.

Het mag dan wellicht niet expliciet geregeld zijn, Tokyo is impliciet hoe dan ook de hoofdstad van Japan.

En het is een stad waar je U tegen zegt! Alhoewel… stad…

Tokyo is niet alleen niet de hoofdstad van Japan (in de expliciete zin van het woord), het is ook officieel helemaal geen stad!

Goed, dat Tokyo wettelijk wellicht expliciet niet de hoofdstad van Japan is, dat is een bureaucratisch ding. Maar dat het helemaal geen stad is, waar slaat dat op?

Nou kijk, vroeger was er een stad die Tokyo heette. De stad Tokyo besloeg een groot gedeelte van de gelijknamige prefectuur Tokyo. Deze stad had een stadsbestuur en een burgemeester, een stadhuis en een stadsgrens. Tot 1 juli 1943. Op die datum fuseerde de stad met de prefectuur.

Ook voor 1 juli 1943 was Tokyo al een beetje een vreemde eend in de bijt van steden. De gouverneur van de prefectuur was namelijk ook de burgemeester van de stad Tokyo. En het stadsbestuur van de hoofdstad bestond eigenlijk uit een aantal verschillende gemeenteraden. Iedere wijk van de stad Tokyo had een eigen gemeenteraad en relatief veel legislatieve vrijheden.

De stad was eigenlijk een loze bestuurlijke laag. Met de fusie van de stad met de prefectuur werd dus eigenlijk alleen die loze laag verwijderd. Bestuurlijk veranderde er niet zoveel. De wijken waren er nog steeds en hadden nog steeds allemaal een eigen gemeenteraad. De gouverneur stond daar nog steeds boven. Alleen… de stad was er niet meer.

Geen stad dus

Er is na de fusie van 1943 wel nog wat geschoven met de wijken. De stad Tokyo had oorspronkelijk 35 wijken. In 1947 waren alle herindelingen gedaan en bleven er 23 wijken over.

Wat we tegenwoordig Tokyo noemen verwijst meestal naar deze 23 wijken. Iedere wijk heeft het statuut van een stad en valt bestuurlijk gezien rechtstreeks onder de prefectuur Tokyo.

Behalve de 23 wijken bestaat de prefectuur Tokyo uit 25 grote en 5 kleine steden en 8 dorpen. In totaal wonen er in de prefectuur 13,6 miljoen mensen (2016).

De metropool

De metropool Tokyo is veel groter dan de prefectuur. De stedelijke agglomeratie rond Tokyo is zo goed als ingelijfd in het hoofdstedelijk gewest. Grote delen van de prefecturen Kanagawa, Saitama en Chiba zitten zo ontzettend vast aan Tokyo dat een grens trekken erg lastig is.

Dit gebied, zeg maar Groot-Tokyo, is de op één na grootste stedelijke agglomeratie ter wereld. In deze metropool wonen maar liefst 39 miljoen mensen. En dat op een oppervlak van pak ‘m beet Vlaanderen.

Een dorp overigens vergeleken met dé grootste metropool ter wereld. In Guanghzhou, China, wonen een slordige 65 miljoen mensen.

Tokyo, hoofdstad van Japan?

Tokyo is niet expliciet de hoofdstad van Japan, weet Kinako. Er staat namelijk nergens in de wet vermeld dat Tokyo de hoofdstad is. Er wordt in de wet alleen gesproken van een (voor ons vaag klinkend) hoofdstedelijk gebied. Maar bedenk je dat Tokyo eigenlijk helemaal geen stad is, dan is “hoofdstedelijk gebied” de enige juiste term.

Ik geef toe, het klinkt raar dat de hoofdstad van Japan helemaal geen stad is.

Bestuurlijk zit Japan überhaupt raar in elkaar. Veel bestuurlijke principes stammen uit de tijd van leenheren en shoguns. Principes ontwikkeld door Japanse breinen zonder enige invloed van buitenaf. Japan was tenslotte afgesloten van de rest van de wereld van 1603 tot 1868. Nadien zijn daar ideeën van buitenaf aan toegevoegd. Dit zorgt soms voor situaties die zelfs de Japanners niet uit kunnen leggen.

Maar laat je niet afleiden hoor. Tokyo mag dan officieel geen stad zijn en slechts impliciet de hoofdstad. Het is een machtige stad om te zijn. Ik kan dus alleen maar aanraden: ga en ervaar Tokyo!

10 beste budget hotels in Tokyo

Reizen is een dure hobby. Zeker als je naar een verre bestemming als Japan reist. Qua hotels kun je het zo gek of authentiek maken als je zelf wilt. Maar alles kost geld. We willen je graag een handje helpen om zoveel mogelijk uit je reisbudget te halen. Hieronder een lijstje van de 10 beste budget hotels in Tokyo.

Geen hostels of capsules, maar hotels. Dus geen gedeelde badkamers en stapelbedden, maar gewoon betaalbare hotels. In alle budget hotels op deze lijst kun je, afhankelijk van je reisdatum, kamers boeken onder €100. Slaap betaalbaar in de hoofdstad van Japan.


10. Hotel Sunny

De eerste in dit lijstje van budget hotels, op nummer 10 dus. Hotel Sunny ligt in het noordelijke gedeelte van de binnenstad van Tokyo, direct naast station Nippori. Van hieruit gaat er een rechtstreekse trein naar de luchthaven Narita. Ook de Yamanote-lijn en een aantal metrolijnen stoppen in Nippori, dus je zit hier goed.

Het Sunny is een comfortabel hotel. De faciliteiten zijn zeker niet de nieuwste, maar voor de budget-gerichte reiziger mag dat geen belemmering zijn.

beoordeling: 8,3


9. Toyoko Inn Kanda Akihabara

Het Kanda Akihabara hotel van de Toyoko Inn keten scoort goed met een negende plaats. Bij een Toyoko Inn hotel weet je wat je krijgt: een comfortabele kamer. Heel veel meer bieden de budget hotels van Toyoko Inn niet, waardoor het comfort betaalbaar blijft.

En laten we wel wezen, je zit in Tokyo waar alles 24 uur per dag overal verkrijgbaar is. Je hebt dus weinig faciliteiten nodig in je hotel behalve een comfortabel bed.

Toyoko Inn Kanda Akihabara ligt in het noordoosten van het centrum van Tokyo. Ten westen van het hotel vind je het electronica/otaku district Akihabara. Akihabara is dé plek voor rare dingen, zoals maid cafés. Ten noorden van het hotel kom je al snel in Asakusa, een van de toeristische hotspots van Tokyo.

beoordeling: 8,4


8. Toyoko Inn Nihonbashi Zeimusho-Mae

Nog een Toyoko Inn hotel. Dit hotel ligt ook aan de oostzijde van het centrum, iets dichter bij station Tokyo dan het hotel hierboven. Qua faciliteiten kun je hier hetzelfde verwachten: betaalbaar, basic, comfortabel.

Ook hier zit je binnen no-time in de trein of de metro om Tokyo te verkennen.

beoordeling: 8,4


7. Chiyoda Inn

Chiyoda Inn is een beetje een vreemde eend in deze lijst van budget hotels. Waar de andere negen hotels volledig westers zijn ingericht is Chiyoda Inn een charmant hotel in Japanse stijl. Je kunt kiezen uit een westers bed of een Japanse futon.

Het hotel is smaakvol ingericht en een leuke ervaring voor de reiziger die Japan wil leren kennen.

Dit hotel ligt iets verder van het centrum, maar met een station om de hoek ben je alsnog binnen 10 minuten bij de dichtstbijzijnde bezienswaardigheden.

beoordeling: 8,5


6. Sotetsu Fresa Inn Nihonbashi-Ningyocho

Sotetsu Fresa Inn is een keten van relatief goedkope, comfortabele hotels. Kamers zijn modern en voorzien van een redelijk aantal faciliteiten. Het no-frills concept wat Sotetsu over de Fresa Inn keten gegoten heeft zorgt voor een waar-voor-je-geld ervaring.

Het Nihonbashi-Ninyocho hotel van Sotetsu Fresa Inn ligt midden in de wijk Nihonbashi, net ten oosten van station Tokyo. Het metrostation Ningyocho ligt om de hoek. De brede winkelstraten van Ginza liggen op loopafstand.

beoordeling: 8,5


5. Sotetsu Fresa Inn Tokyo-Toyocho

Op nummer 5 staat nog een Sotetsu Fresa Inn hotel. Ook hier weet je wat je krijgt: betaalbaar comfort. Dit hotel ligt wat oostelijker, maar heeft een goede verbinding met het centrum van Tokyo via de Tozai-lijn van Tokyo Metro.

beoordeling: 8,5


4. Nishitetsu Inn Nihonbashi

Ook Nishitetsu Inn Nihonbashi ligt in de wijk ten oosten van Tokyo station. Op minder dan 500 meter afstand van het hotel heb je de keuze uit vier metrolijnen. Een prime uitvalsbasis dus om Tokyo te verkennen.

Dit hotel wordt goed beoordeeld vanwege de locatie, maar ook het ontbijt scoort hoog.

beoordeling: 8,5


3. Sotetsu Fresa Inn Ochanomizu Jimbocho

Sosetsu Fresa Inn doet het goed onder de budget hotels in Tokyo. Het derde Fresa Inn hotel in deze lijst staat op nummer drie. Het Ochanomizu Jimbocho hotel ligt echt midden in het hart van Tokyo.

Dit hotel is open sinds februari 2015, en is dus van alle moderne gemakken voorzien.

Behalve het comfort voor een goede prijs zorgt ook de locatie voor een uitstekende score.

beoordeling: 8,6


2. Comfort Hotel Kiyosumi Shirakawa

De naam zegt het al, dit is een comfortabel hotel. De locatie is goed ten opzichte van de stad, een paar haltes met de metro ten oosten van station Tokyo.

Het enige nadeel is wellicht de bereikbaarheid vanaf de luchthavens. Het uitgebreide gratis ontbijtbuffet maakt dat echter meer dan goed.

beoordeling: 8,7


1. Daiwa Roynet Hotel Tokyo Akabane

En dan, de nummer 1 van de budget hotels in Tokyo, het Tokyo Akabane hotel van de Daiwa Roynet keten. We zijn zelf fans van Daiwa Roynet vanwege de moderne, comfortabele en betaalbare hotelkamers die ze aanbieden in heel Japan.

Het hotel ligt in de noordelijke buitenwijken van Tokyo, vlak naast JR Akabane station. Van hieruit ben je in 13 minuten in Shinjuku en Ikebukuro. Van daaruit is de rest van Tokyo uitstekend te verkennen.

beoordeling: 8,7